Góra Siewierska
Literatura
W 1998 roku powołany w Górze Siewierskiej "Społeczny Komitet Wydania monografii" zadecydował o opracowaniu i wydaniu drukiem książki "Góra Siewierska" O miejscowości tej w latach 30tych XX wieku zapisał Marian Kantor -Mirski swej publikacji pt. "Z przeszłości Zagłębia Dąbrowskiego i okolicy".
Opracowania książki podjął się Bolesław Ciepiela wraz z wieloma mieszkańcami Góry Siewierskiej m.in. Henrykiem Zajkowskim, Józefem Tajerem, Henrykiem Kotułą, Stanisławem Całką, Henrykiem Sobierajem. Recenzję o książce napisał dr Jan Przemsza-Zieliński, historyk i regionalista zagłębiowski. Napisał on m.in.: "Jest niewątpliwie ewenementem wydawniczym, iż jedno z namniejszych sołectw decyduje się na wydanie monografii swej Małej Ojczyzny, powołuje swój własny społeczny komitet, w którym zasiadają przedstawiciele praktycznie wszystkich większych rodów górzańskich...". Jak napisał wspomniany recenzent "Bolesław Ciepiela, autor książki coraz bardziej przekonuje do badacza - amatora, i pozycji historyka regionalisty już na wysokim poziomie jego pracy badawczej." Monografia składa się z 12 rozdziałów. W pierwszym podano najstarsze wiadomości o Górze Siewierskiej i jej prehistorii. Miejscowość ta była już notowana w 1357 roku jako Gora, w 1827 jako Góra i od 1877 jako Góra Siewierska. W opracowaniu podano, że istniały dwie różne miejscowości o nazwie Góra Siewierska. W czasie istnienia księstwa siewierskiego stanowiła ona w jednej części własność księstwa, zaś w drugiej części była własnością szlachecką. W rozdziale drugim i trzecim podano wiele ciekawych faktów w liczbach, położenie topograficzne miejscowości i nazwy przysiółków i małych obszarów. Rozdział czwarty wspomina o latach niewoli i wojen. W rozdziale piątym omówiono zajęcia ludności, w tym pracę w kopalniach rud które istniały w tej miejscowości,prace w sąsiednich kopalniach węgla, prace w dworze, w cementowniach. Rozdział szósty zatytuowany "W trosce o mieszkańców" opisuje nazwiska sołtysów, przewodniczących Rady Sołeckiej oraz rozwój miejscowości pod względem budownictwa, dróg, komunikacji, zaopatrzenia w wodę itd. Życie kulturalne, zwyczaje, obrzędy, orkiestre i twórców ludowych opisano w rozdziale siódmym. Dużo miejsca poświęcono lokalnym organizacjom: tym najdawniejszym - Sokół, Strzelec, ZHP i tym które się do dzisiaj zachowały jak Kółko Rolnicze a przede wszystkim prężnie działające Koło Gospodyń Wiejskich. Wiele miejsca poświęcono działalności sportowej mieszkańców. Oddzielny rozdział - to Ochotnicza Straż Pożarna. Strażacy mają wiele osiągnięć. Początki szkolnictwa: przedszkole, szkołę podstawową i jej likwidację opisano w rozdziale dziesiątym. o przynależności religijnej mniejscowości podano w rozdziale jedenastym. Rozdział dwunasty - ostatni zatytuowany: "Urodzeni w Górze Siewierskiej" opisuje najstarsze i najliczniejsze rody (Barańscy, Całkowie, Kotułowie), wymienia najstarszych mieszkańców, ludzi zasłużonych oraz w dwóch tabelach wykaz osób urodzonych lub osiedlonych w Górze Siewierskiej z wyższym wykształceniem oraz osób studiujących. Jest też trzecia tabela podająca wykaz osób które ukończyły policealne studium. Książka dedykowana jest Jakubowi Czapli najmłodszemy wnuczkowi autora. Projekt okładki wykonał Jarosław Bijak, Współpraca redakcyjna Lidia Całka. Wydawnictwo Sosnowiecka Oficyna Wydawnicza Autorska "Sowa-pres" w Sosnowcu. Nakład 500 egzemplarzy. Pojedyncze egzemplarze można jeszcze nabyć u zastępcy przewodniczącego "Społecznego Komitetu" - Henryka Zajkowskiego zamieszkałego w Górze Siewierskiej. Książka "Góra Siewierska" jest jedną z pięciu monografii sołectw w Gminie Psary. Monografie takie mają: Góra Siewierska, Gródków, Psary, Sarnów, Strzyżowice.
Bolesław Ciepiela
Dane demograficzne
Góra Siewierska na koniec 2006 r. liczy 220 budynków mieszkalnych, które zamieszkuje
845 mieszkańców w tym 445 kobiet, co stanowi 52,66%.
845 mieszkańców w tym 445 kobiet, co stanowi 52,66%.
| Dzieci do lat 14 | 125 osób, w tym 65 dziewcząt |
| Młodzież i starsi 15-24 lat | 96 osób, w tym 47 kobiet |
| Dorośli 25-44 lat | 250 osób, w tym 128 kobiet |
| Dorośli 45-65 lat | 249 osób, w tym 126 kobiet |
| powyżej 65 lat | 125 osób, w tym 79 kobiet |
W 2006 r. urodziło się 7 dzieci, w tym 3 dziewczynki.W 2006 r. zmarło 13 osób, w tym 5 kobiet.W gospodarstwie domowym średnio zamieszkują 3,84 osoby.Liczba mieszkańców zameldowanych na pobyt stały na dzień 31 grudnia 2006 r. w Gminie Psary wynosi w poszczególnych latach:
- 2002 r. - 10 879 osób
- 2003 r. - 10 885 osób
- 2004 r. - 10 941 osób
- 2005 r. - 11 003 osoby
- 2006 r. - 11 103 osoby
Najstarszą mieszkanką naszej wsi była pani Bronisława Nowak
która dożyła aż 102 lat
Zmarła 16 sierpnia 2011r
Historia powstania Góry Siewierskiej
Wioska usytuowana jest w pobliżu źródeł Jaworznika wpadającego pod Żychcicami do Brynicy, na najwyższym szczycie grzbietu wzgórz ciągnących się od Rogoźnika po Toporowice. Wieniec podobnych wzgórz otacza wioskę: od zachodu Śródpole, od wschodu Kokoszka i Szatki, od południa Wronia, zaś od północy Wiśniowa. Wieś stanowi teren górzysty. Nosi na sobie piętno wioski górzystej, bowiem rozlokowała się na najwyższym szczycie (398 m.n.p.m) grzebienia oddzielonego wału górskiego biegnącego od Rogoźnika aż po Toporowice. Dzisiejsza Góra Siewierska, dawniejsza Góra wspominana była już w 1357 r. o miejscowości tej pod nazwą Gora wiadomo także z lat 1470-1480 z zapisów Jana Długosza w "Liber beneficiorum", gdzie podano-Gora, villa sub parochia de Szemunya sita". Po raz pierwszy występuje pod nazwą Góra Siewierska, a ostatnio nazwa ta jest potwierdzona w 1952 r., także jako Góra Siewierska. Należała do różnych powiatów, gmin parafii. Góra Siewierska znana z zapisów źródłowych w 1357 r.jako Gora, w 1827 r. jako Góra i od 1877 r. jako Góra Siewierska. Wchodziła w skład powietu bęzińskiego, gminy wojkowice Kościelne i parafii Siemonia. W 1927 r. liczyła 33 domy i 155 mieszkanców, zaś w 1881 r. 31 domów, 252 mieszkanców, 211 mórg ziemii włościańskiej i 493 morgi ziemi dworskiej razem z folwarkiem Strzyżowce. O istniejącej dziś Górze Siewierskiej wiadomo jeszcze z 1921 r. o czym wspomina najnowsze, obszerne opracowanie zbiorowe dotyczące Siewierza, Czeladzi i Koziegłów, w części dotyczącej nazw miejscowości wsi i miast dawnego księstwa siewierskiego. W czasie gdy Góra Siewierska wchodziła w skład księstwa siewierskiego, stanowiła ona w jednej częsci własnośc biskupa krakowskiego, a jednocześnie księcia zaś w drugiej częsci własnośc szlachecką. W 1357 r. Kazimierz, książe cieszynski, zwolnił wsie biskupstwa krakowskiego położone w "dyskrycie" siewierskim, w tym takze Górę, od wszelkich danin i ciężarów, zachowując sobie do sądów pomiędzy swymi poddanymi a poddanymi biskupa. W 1580 r dziedzicem w Górze był Jan Dąbski, Hieronim Bieganski i Jan Pszczołecki. W 1667 r. dziedzicem był Marcin Zarski. Wieś często zmieniała właścicieli. W tym czasie ludność utrzymywała się z rolnictwa i górnictwa rud, jakie prowadzono w miejscowości. Kopano i odwożono rudę żelaza. Górnictwo na terenie Góry Siewierskiej sięga czasów zamieszchłych, o czym świadczy dawna nazwa miejscowości, Góra ( dawniej kopalnie nazywano górami). Dawni kronikarze wspominali o kopalni srebra pod Siewierzem, a bulla Innocentego II z roku 1136 wspomina o wieśniakach kopiących srebro w okolicach Siewierza. Na pewno więc to "kopanie" miało miejsce w Górze Siewierskiej. Świadczą o tym istniejące do dziś widoczne leje o różnej głębokości, położone jeden obok drugiego, jak również wygląd wzgórz w tej miejscowości. W latach 1833-1856 istniało we wsi pięć rządnowych kopalń rudy żelaza. W latach międzywojennych, kiedy o pracę było trudno, niektórzy mieszkańcy wsi, chcąc pomóc w utrzymaniu rodziny, szukali gniazd rudy, kopali ją i zawozili do Huty Bankowej w Dąbrowie Górniczej. W 1953 r. rozpoczęto na terenie Góry Siewierskiej eksploatację piasku przez Przedsiębiorstwo Materiałów Podsadzkowych PW. Pod względem kościelnym wioska od najdawniejszych czasów należała do parafii Siemoni. Z upływem lat zminiły się nieznacznie granice i przynależność do gminy.Według stanu na rok 1939 należała do powiatu będzińskiego.Do 1940r należała do gminy Wojkowice Kościelne, póxniej aż do 1953 r. do gminy Bobrowniki. W latach 1954-972 Góra Siewierskab należała do Gromadzkiej Rady Narodowej w Strzyżowicach. Od 1973 r. wchodzi w skład gminy Psary. W latach międzywojennych dostęp do tej nadzwyczajniej malowniczej wioski był znacznie utrudniony z powodu kamienistości terenu i dość dużej spadzistości zboczy wzgórza. Wszystkie drogi i ścieżki wiodące do osady pokrywały zsypiska odłamków skał.
Materiał zeczerpnięty został z książki "Góra Siewierska" autorstwa Bolesława Ciepieli
Świetlica
Od niedawna czynna jest świetlica znajdująca się w budynku domu strażaka.
Czynna jest codziennie między 16:00 a 20:00.
| dzień tygodnia | rodzaj zajęć |
| Poniedziałek: 17:00 - 19:00 |
dzieci w wieku szkolnym, zajęcia prowadzi p. Maria Sikora |
| Wtorek: 17:00 - 19:00 |
j.w. |
| Środa | próba chóru "Górzanie" |
| Czwartek: od 17:00 |
próba uczniów gry na instrumentach, zaraz potem próba zespołu muzycznego |
| Piątek: 16:00 - 20:00 |
młodzież |
| Sobota, niedziela |
świetlica nieczynna |
